เบา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.bawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨷᩮᩢᩤ (เบัา), ภาษาลาว ເບົາ (เบ็า), ภาษาไทลื้อ ᦢᧁ (เบา), ภาษาเขิน ᨷᩮᩢᩤ (เบัา), ภาษาไทใหญ่ မဝ် (มว) หรือ ဝဝ် (วว), ภาษาไทใต้คง ᥛᥝ (เมา), ภาษาอาหม 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์), ภาษาจ้วง mbaeu, ภาษาจ้วงแบบหนง nawj, ภาษาแสก เว๋า

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เบา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbao
ราชบัณฑิตยสภาbao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baw˧/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เบา (คำอาการนาม ความเบา)

  1. มีน้ำหนักน้อย, ตรงข้ามกับ หนัก
  2. ย่อมเยา
    เบาราคา
  3. ค่อย, ค่อย ๆ
    เสียงเบา
    เดินเบา ๆ
  4. ทุเลา
    ไข้เบาลง
  5. ชะลอกำลังเร็วให้ช้าลง
    เบารถ
    เบาฝีจักร
  6. ที่ให้ผลเร็ว
    ข้าวเบา

คำนาม[แก้ไข]

เบา

  1. (ล้า) เยี่ยว

คำกริยา[แก้ไข]

เบา (คำอาการนาม การเบา)

  1. (ล้า) ถ่ายปัสสาวะ, เยี่ยว