เบา
ดูเพิ่ม: เบ้า
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ˀbawᴬ³, จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.bawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨷᩮᩢᩤ (เบัา), ภาษาลาว ເບົາ (เบ็า), ภาษาไทลื้อ ᦢᧁ (เบา), ภาษาเขิน ᨷᩮᩢᩤ (เบัา), ภาษาไทใหญ่ မဝ် (มว) หรือ ဝဝ် (วว), ภาษาไทใต้คง ᥛᥝ (เมา), ภาษาอาหม 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์), ภาษาจ้วง mbaeu, ภาษาจ้วงแบบหนง mbaeu, ภาษาแสก เว๋า
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | เบา | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | bao |
ราชบัณฑิตยสภา | bao | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /baw˧/(สัมผัส) |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เบา (คำอาการนาม ความเบา)
- มีน้ำหนักน้อย, ตรงข้ามกับ หนัก
- ย่อมเยา
- เบาราคา
- ค่อย, ค่อย ๆ
- เสียงเบา
- เดินเบา ๆ
- ทุเลา
- ไข้เบาลง
- ชะลอกำลังเร็วให้ช้าลง
- เบารถ
- เบาฝีจักร
- ที่ให้ผลเร็ว
- ข้าวเบา
- (การคอมพิวเตอร์) ที่ใช้พื้นที่เก็บข้อมูลน้อย
คำนาม
[แก้ไข]เบา
คำกริยา
[แก้ไข]เบา (คำอาการนาม การเบา)
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/aw
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำคุณศัพท์ภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- th:การคอมพิวเตอร์
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่ล้าสมัย
- คำกริยาภาษาไทย