เว๋า
ภาษาแสก
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *C̥.bawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับไทย เบา, คำเมือง ᨷᩮᩢᩤ (เบัา), ลาว ເບົາ (เบ็า), ไทลื้อ ᦢᧁ (เบา), เขิน ᨷᩮᩢᩤ (เบัา), ไทใหญ่ မဝ် (มว) หรือ ဝဝ် (วว), ไทใต้คง ᥛᥝ (เมา), อาหม 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์), จ้วง mbaeu
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /vaw¹/, [vaw˧˦]
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]เว๋า
- เบา (ไม่หนัก)