ตู

ดูเพิ่ม: ต, ต., ติ, ติ๊, ตี, ตี้, ตี๋, ตึ, ตู่, และ ตู้

ภาษาไทย

การแบ่งพยางค์		ตู
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	dtuu
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	tu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/tuː˧/^{(สัมผัส)}

ตู

(โบราณ) สรรพนาม บุรุษ พหูพจน์ที่ 1 (ไม่รวมบุคคลที่ 2)
ตูพี่น้องท้องเดียวห้าคน ผู้ชายสาม ผู้หญิงโสง

ตูสามคนจะไปกินเข้าด้วยกัน

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *tuːᴬ (“ประตู”); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨲᩪ (ตู) (เก่า) หรือ ᨸᨲᩪ (ปตู) (ใหม่), ปักษ์ใต้ ตู, ลาว ປະຕູ (ปะตู), ไทดำ ꪔꪴ (ตุ) หรือ ꪜꪱꪀꪔꪴ (ปากตุ), ไทใหญ่ တူ (ตู), ปู้อี dul, จ้วง dou หรือ du

ตู

เทียบเขมร ទៅ (เทา)

ตู

ตู

“ตู” ใน Central Southern Thai Dictionary (Kaewkhao, Uthai และ Kiatboonyarit, Tawan: ประเทศไทย: US Peace Corps 1986), หน้าที่ 14

ตู