ตู

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตู
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtuu
ราชบัณฑิตยสภาtu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tuː˧/

คำสรรพนาม[แก้ไข]

ตู

  1. (โบราณ) สรรพนามบุรุษพหูพจน์ที่ 1 (ไม่รวมบุคคลที่ 2)
    ตูสามคนจะไปกินเข้าด้วยกัน

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *tuːᴬ (ประตู)

คำนาม[แก้ไข]

ตู

  1. (โบราณ) ประตู

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ตู

  1. ประตู

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ตู” ใน Central Southern Thai Dictionary (Kaewkhao, Uthai และ Kiatboonyarit, Tawan: ประเทศไทย: US Peace Corps 1986), หน้าที่ 14