มึง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *mɯŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ມຶງ (มึง), ภาษาจ้วง mwngz

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์มึง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmʉng
ราชบัณฑิตยสภาmueng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mɯŋ˧/

คำสรรพนาม[แก้ไข]

มึง

  1. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดด้วย, มักถือกันว่าไม่สุภาพหรือหยาบคาย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 2

ดูเพิ่ม[แก้ไข]