เรา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), ภาษาอีสาน เฮา, ภาษาลาว ເຮົາ (เฮ็า), ภาษาไทลื้อ ᦣᧁ (ฮัว), ภาษาไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ภาษาไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), ภาษาอาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ภาษาจ้วง raeuz

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เรา
สัทอักษรสากล /raw˧/

คำสรรพนาม[แก้]

เรา

  1. สรรพนามบุรุษที่ 1 เป็นคำแทนตัวผู้พูด จะเป็นคนเดียวหรือหลายคนก็ได้ ถ้าผู้พูดเป็นคนคนเดียว อาจพูดแทนคนอื่น ๆ รวมทั้งตัวเองด้วย หรืออาจพูดกับผู้ที่มีฐานะเสมอกันหรือต่ำกว่า
    เราทุกคนเป็นคนไทย
    เรามีความเห็นอย่างนี้ เธอมีความเห็นอย่างไร
    อธิบดีพูดกับนักการว่า ปีนี้เราจะขึ้นเงินเดือนให้ 2 ขั้น
  2. สรรพนามบุรุษที่ 2 เป็นคำใช้สำหรับผู้มีอำนาจหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย
    เจ้าหน้าที่ถามผู้ต้องหาว่า เราจะรับสารภาพไหม

ดูเพิ่ม[แก้]