เรา
ดูเพิ่ม: เร้า
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *rawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน เฮา, ลาว ເຮົາ (เฮ็า), คำเมือง ᩁᩮᩢᩣ (เรัา), ไทลื้อ ᦣᧁ (เฮา), ไทดำ ꪹꪭꪱ (เฮา), ไทใหญ่ ႁဝ်း (ห๊ว), อาหม 𑜍𑜧 (รว์), 𑜍𑜈𑜫 (รว์) หรือ 𑜍𑜧𑜈𑜫 (รว์ว์), ปู้อี rauz, จ้วง raeuz
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เรา | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | rao |
| ราชบัณฑิตยสภา | rao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /raw˧/(สัมผัส) | |
คำสรรพนาม
[แก้ไข]เรา
- สรรพนามบุรุษที่ 1 เป็นคำแทนตัวผู้พูด จะเป็นคนเดียวหรือหลายคนก็ได้ ถ้าผู้พูดเป็นคนคนเดียว อาจพูดแทนคนอื่น ๆ รวมทั้งตัวเองด้วย หรืออาจพูดกับผู้ที่มีฐานะเสมอกันหรือต่ำกว่า
- เราทุกคนเป็นคนไทย
- เรามีความเห็นอย่างนี้ เธอมีความเห็นอย่างไร
- อธิบดีพูดกับนักการว่า ปีนี้เราจะขึ้นเงินเดือนให้ 2 ขั้น
- สรรพนามบุรุษที่ 2 เป็นคำใช้สำหรับผู้มีอำนาจหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย
- เจ้าหน้าที่ถามผู้ต้องหาว่า เราจะรับสารภาพไหม