รา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์รา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงraa
ราชบัณฑิตยสภาra
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/raː˧/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg หน้าคำศัพท์นี้ขาดรากศัพท์ หากท่านคุ้นเคยกับรากศัพท์ของคำนี้ กรุณาช่วยเพิ่มรากศัพท์ลงในหน้านี้

คำนาม[แก้ไข]

รา

  1. ไม้ที่กระหนาบอยู่ใต้ท้องพรึงรับพื้นเรือนเพื่อไม่ให้พื้นอ่อน อยู่ระหว่างรอด
  2. ไม้จีมเสาที่ปากหลุมซึ่งยังไม่ได้กลบดินเพื่อกันไม่ให้โอนเอน เรียกว่า ราคอเสา

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg หน้าคำศัพท์นี้ขาดรากศัพท์ หากท่านคุ้นเคยกับรากศัพท์ของคำนี้ กรุณาช่วยเพิ่มรากศัพท์ลงในหน้านี้

คำนาม[แก้ไข]

รา

  1. ชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน ไม่มีคลอโรฟิลล์ ส่วนมากเจริญเป็นเส้นใย แบ่งเป็น 2 พวก คือ ราเมือก และ ราแท้ แพร่พันธุ์โดยสปอร์ อาศัยอยู่บนซากของพืชหรือสัตว์ ขึ้นเบียนหรืออยู่ร่วมกับพืชอื่นก็มี

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg หน้าคำศัพท์นี้ขาดรากศัพท์ หากท่านคุ้นเคยกับรากศัพท์ของคำนี้ กรุณาช่วยเพิ่มรากศัพท์ลงในหน้านี้

คำกริยา[แก้ไข]

รา (คำอาการนาม การรา)

  1. ค่อย ๆ เลิกไป
    รากันไป
  2. (ล้าสมัย) น้อยลง, อ่อนลง
    ไฟราดับไปเอง

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg หน้าคำศัพท์นี้ขาดรากศัพท์ หากท่านคุ้นเคยกับรากศัพท์ของคำนี้ กรุณาช่วยเพิ่มรากศัพท์ลงในหน้านี้

คำอนุภาค[แก้ไข]

รา

  1. (โบราณ, ร้อยกรอง) คำชวนอีกฝ่ายหนึ่งให้กระทำตาม
    ไปเถิดรา

รากศัพท์ 5[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *raːᴬ²; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁᩣ (รา), ภาษาเขิน ᩁᩣ (รา), ภาษาลาว ຮາ (ฮา), ภาษาไทลื้อ ᦣᦱ (ฮา), ภาษาไทใหญ่ ႁႃး (ห๊า), ภาษาไทใต้คง ᥞᥣᥰ (ห๊า), ภาษาอาหม 𑜍𑜠 (ระ), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง raz

คำสรรพนาม[แก้ไข]

รา

  1. (โบราณ) เราทั้งคู่, เขาทั้งคู่, ในคำว่า สองรา, ต่อมาใช้หมายถึงเกิน 2 ก็ได้
    เร่งหาประกันมาทันใด ผู้คุมเหวยรับไว้ทั้งสามรา
    (ขุนช้างขุนแผน)

ดูเพิ่ม[แก้ไข]