ข้ามไปเนื้อหา

เบียน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รูปแบบอื่น

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
เบียน
eɓīyn
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbiian
ราชบัณฑิตยสภาbian
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bia̯n˧/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

เบียน (คำอาการนาม การเบียน)

  1. รบกวน, ทำให้เดือดร้อน, มักใช้เข้าคู่กับคำ เบียด เป็น เบียดเบียน
  2. (โหราศาสตร์) เปลี่ยนแปลง
    ดาวพระศุกร์ถูกราหูเบียน

คำนาม

[แก้ไข]

เบียน

  1. เรียกสัตว์หรือพืชที่อาศัยอยู่ภายนอกหรือภายในสัตว์หรือพืชอื่นโดยแย่งกินอาหารว่า ตัวเบียน

ภาษาคำเมือง

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

เบียน

  1. รูปแบบอื่นของ ᨷ᩠ᨿᩁ (บ‍ยร, ฝากระบุง)