เลิก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เลิก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงlə̂ək
ราชบัณฑิตยสภาloek
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/lɤːk̚˥˩/

คำกริยา[แก้ไข]

เลิก (คำอาการนาม การเลิก)

  1. (ล้า) ยกหรือเปิดสิ่งที่ปูลาดหรือคลุมอยู่เป็นต้น
    เลิกเสื่อ
    เลิกผ้าคลุม
    นอนไม่เรียบร้อย ผ้านุ่งเลิกสูงขึ้นไป
  2. เพิกถอนสิ่งที่เคยปฏิบัติมา
    เลิกทาส
    เลิกประเพณีหมอบคลาน
    เลิกกินหมาก
    เลิกสัมปทานป่าไม้
    ผัวเมียเลิกกัน
  3. สิ้นสุดลงชั่วคราวหรือตลอดไป
    โรงเรียนเลิกแล้วกลับบ้าน
    เลิกเรียนเพราะจบชั้นสูงสุดแล้ว
    เมื่อก่อนเป็นนักแสดงเดี๋ยวนี้เลิกแล้ว
  4. หยุด, งดกระทำสิ่งซึ่งกำลังทำอยู่
    เลิกพูด
    เลิกกิน
    เลิกเล่น

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]