บน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ บน
สัทอักษรสากล /bon˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

บน

  1. เบื้องสูง, ตรงข้ามกับ เบื้องล่าง
    ข้างบน
    ชั้นบน
    เบื้องบน

คำบุพบท[แก้]

บน

  1. ในที่ซึ่งอยู่สูงหรือเหนือ
    นั่งอยู่บนเรือน
    วางมือบนหนังสือ
    มีหนังสือวางอยู่บนโต๊ะ

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาเขมร បន់(บน̍)

คำกริยา[แก้]

บน (คำอาการนาม การบน)

  1. ขอร้องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยโดยให้คำมั่นว่าจะให้สิ่งของตอบแทนหรือทำตามที่ให้สัญญาไว้เมื่อเป็นผลสำเร็จ, บนบาน ก็ว่า

รากศัพท์ 3[แก้]

คำนาม[แก้]

บน

  1. คำ
    ให้บนถ้อยคำ
    (จินดามณี)
  2. คำที่จดไว้เป็นหลักฐาน, คำให้การที่จดไว้เป็นหลักฐาน
    ถ้าถามหมีรับให้คาดบนไว้อย่าให้เอาเงีน
    (สามดวง)