บน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย บน
สัทอักษรสากล /bon˧/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

บน

  1. เบื้องสูง, ตรงข้ามกับ เบื้องล่าง
    • ข้างบน
    • ชั้นบน
    • เบื้องบน

คำบุพบท[แก้]

บน

  1. ในที่ซึ่งอยู่สูงหรือเหนือ
    • นั่งอยู่บนเรือน
    • วางมือบนหนังสือ
    • มีหนังสือวางอยู่บนโต๊ะ

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาเขมร បន់(บน̍)

คำกริยา[แก้]

บน ‎(คำอาการนาม การบน)

  1. ขอร้องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยโดยให้คำมั่นว่าจะให้สิ่งของตอบแทนหรือทำตามที่ให้สัญญาไว้เมื่อเป็นผลสำเร็จ, บนบาน ก็ว่า

รากศัพท์ 3[แก้]

คำนาม[แก้]

บน

  1. คำ
    • ให้บนถ้อยคำ (จินดามณี)
  2. คำที่จดไว้เป็นหลักฐาน, คำให้การที่จดไว้เป็นหลักฐาน
    • ถ้าถามหมีรับให้คาดบนไว้อย่าให้เอาเงีน (สามดวง)