မူၼ်
ภาษาไทใหญ่
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]- ဝူၼ် (วูน) — ถิ่นใต้
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *ɓɯnᴬ (“ฟ้า, สวรรค์”); ร่วมเชื้อสายกับไทย บน, คำเมือง ᨷᩫ᩠ᨶ (บ็น), ลาว ບົນ (บ็น), ไทลื้อ ᦥᦳᧃ (บฺุน) หรือ ᦢᦳᧃ (บุน), จ้วง mbwn, ปู้อี mbenl, แสก บึ๋น
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /mon˨˦/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: หฺม๋+โ-น
- สัมผัส: -on
คำบุพบท
[แก้ไข]မူၼ် • (มูน)