บึ๋น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาแสก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓɯnᴬ (ฟ้า, สวรรค์); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย บน, ภาษาคำเมือง ᨷᩫ᩠ᨶ (บ็น), ภาษาลาว ບົນ (บ็น), ภาษาไทลื้อ ᦥᦳᧃ (บุ̱น) หรือ ᦢᦳᧃ (บุน), ภาษาไทใหญ่ ဝူၼ် (วูน) หรือ မူၼ် (มูน), ภาษาจ้วง mbwn, ภาษาปู้อี mbenl

คำนาม[แก้ไข]

บึ๋น

  1. ฟ้า