บิน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ บิน
สัทอักษรสากล /bin˧/
คำพ้องเสียง บิณฑ์

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓilᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ບິນ(บิน), ภาษาไทลื้อ ᦢᦲᧃ(บีน), ภาษาไทใหญ่ မိၼ်(มิน) หรือ ဝိၼ်(วิน), ภาษาอาหม 𑜉𑜢𑜃𑜫(มิน์), 𑜉𑜢𑜐𑜫(มิญ์) หรือ 𑜈𑜢𑜃𑜫(บิน์), ภาษาจ้วง mbin

คำกริยา[แก้]

บิน (คำอาการนาม การบิน)

  1. ไปในอากาศด้วยกำลังปีกหรือเครื่องยนต์เป็นต้น
    นกบิน
    เครื่องบินบิน
  2. โดยปริยายหมายถึง การไปโดยลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    จานบิน
  3. เรียกหน่อไม้ที่ขึ้นสูงจนเป็นลำ แต่ยอดยังมีกาบหุ้มอยู่ แก่เกินกิน ว่า หน่อไม้บิน

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

บิน

  1. ปลานกกระจอก