ยอด

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɲoːtᴰ ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຍອດ (ย̃อด), ภาษาไทลื้อ ᦍᦸᧆ (ยอ̂ด), ภาษาไทใหญ่ ယွတ်ႈ (ย้อ̂ต), ภาษาอาหม 𑜊𑜨𑜄𑜫 (ยอ̂ต์) หรือ 𑜐𑜨𑜄𑜫 (ญอ̂ต์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ยอด
สัทอักษรสากล /jɔːt̚˥˩/

คำนาม[แก้]

ยอด (คำลักษณนาม ยอด)

  1. ส่วนสูงสุด, ส่วนเหนือสุด
    ยอดปราสาท
    ยอดเจดีย์
    ยอดเขา
  2. ส่วนปลายสุดของพรรณไม้หรือที่แตกใหม่
    ยอดผัก
    ยอดตำลึง
    ยอดกระถิน
  3. เรียกคนหรือสัตว์ที่มีคุณสมบัติยิ่งยวดเหนือผู้อื่น
    ยอดคน
    ยอดหญิง
    ยอดสุนัข
  4. จำนวนรวม
    ยอดเงิน
  5. ฝี (ใช้ในราชาศัพท์ว่า พระยอด)

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

ยอด

  1. (ภาษาปาก) ที่สุด
    ยอดเยี่ยม
    ยอดรัก