ยอด

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɲoːtᴰ ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຍອດ(ย̃อด), ภาษาไทลื้อ ᦍᦸᧆ(ยอ̂ด), ภาษาไทใหญ่ ယွတ်ႈ(ย้อ̂ต), ภาษาอาหม 𑜊𑜨𑜄𑜫(ยอ̂ต์) หรือ 𑜐𑜨𑜄𑜫(ญอ̂ต์)

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย ยอด
สัทอักษรสากล /jɔːt̚˥˩/

คำนาม[แก้]

ยอด (คำลักษณนาม ยอด)

  1. ส่วนสูงสุด, ส่วนเหนือสุด
    • ยอดปราสาท
    • ยอดเจดีย์
    • ยอดเขา
  2. ส่วนปลายสุดของพรรณไม้หรือที่แตกใหม่
    • ยอดผัก
    • ยอดตำลึง
    • ยอดกระถิน
  3. เรียกคนหรือสัตว์ที่มีคุณสมบัติยิ่งยวดเหนือผู้อื่น
    • ยอดคน
    • ยอดหญิง
    • ยอดสุนัข
  4. จำนวนรวม
    • ยอดเงิน
  5. ฝี (ใช้ในราชาศัพท์ว่า พระยอด)

คำกริยาวิเศษณ์[แก้]

ยอด

  1. (ภาษาปาก) ที่สุด
    • ยอดเยี่ยม
    • ยอดรัก