อากาศ

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต आकाश ‎(อากาศ), เทียบภาษาบาลี อากาส

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย อา-กาด อา-กาด-สะ
สัทอักษรสากล /ʔäː˧.käːt̚˨˩/ /ʔäː˧.käːt̚˨˩.sä(ʔ)˨˩/

คำนาม[แก้]

อากาศ, อากาศ-

  1. (วิทยาศาสตร์) แก๊สผสมที่ประกอบด้วยไนโตรเจนและออกซิเจนเป็นส่วนใหญ่ ใช้หายใจหรือช่วยในการเผาไหม้เป็นต้น
  2. (ปรัชญา) ที่ที่ว่างเปล่าซึ่งมีอยู่เป็นเอกเทศจากสสาร, เป็นธาตุอย่าง 1 ใน 6 คือ ปฐวีธาตุ (ธาตุดิน) อาโปธาตุ (ธาตุน้ำ) เตโชธาตุ (ธาตุไฟ) วาโยธาตุ (ธาตุลม) อากาศธาตุ (ที่ว่างเปล่า) และวิญญาณธาตุ (ธาตุรู้)
  3. ท้องฟ้า
    • นกบินไปในอากาศ
  4. บางทีใช้หมายถึงสภาพดินฟ้าอากาศโดยทั่วไป
    • เช้านี้อากาศดีจัง