ငိုၼ်း

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC ŋˠiɪn), จากภาษาซีโน-ทิเบตันดั้งเดิม *ŋul ~ (d-)ŋur; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เงิน, ภาษาลาว ເງິນ (เงิน), ภาษาไทลื้อ ᦇᦹᧃ (งืน), ภาษาไทดำ ꪹꪉꪷꪙ (เงํน), ภาษาพ่าเก ငိုꩫ် (งึน์), ภาษาอาหม 𑜂𑜢𑜤𑜃𑜫 (งึน์), ภาษาปู้อี nganz, ภาษาจ้วง ngaenz, ภาษาแสก แญ๊น

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ငိုၼ်း (งึ๊น)

  1. เงิน (โลหะ)
  2. เงิน (สิ่งแลกเปลี่ยน)