กล่าว
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากจีนยุคกลาง 告 (MC kawH|kowk, “รายงาน”); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩖ᩵ᩣ᩠ᩅ (กล่าว), ลาว ກ່າວ (ก่าว), ไทลื้อ ᦂᦱᧁᧈ (ก่าว), ไทใหญ่ ၵၢဝ်ႇ (ก่าว), อาหม 𑜀𑜈𑜫 (กว์), 𑜀𑜨𑜧 (กอ̂ว์) หรือ 𑜀𑜨𑜈𑜫 (กอ̂ว์), จ้วงแบบจั่วเจียง gauq, จ้วง gauq; เทียบพ่าเก ကွ် (เกา, “บนบานศาลกล่าว”)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | กฺล่าว | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | glàao |
| ราชบัณฑิตยสภา | klao | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /klaːw˨˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]กล่าว (คำอาการนาม การกล่าว)