เค
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เค | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kee |
| ราชบัณฑิตยสภา | khe | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰeː˧/(สัมผัส) | |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ยืมมาจากอังกฤษ kay (เค/เคยฺ, “ชื่อเรียกอักษร K”)
คำนาม
[แก้ไข]เค
- ชื่อตัวอักษรในอักษรละติน K/k
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]รากศัพท์ 2
[แก้ไข]ตัดทอนจาก โอเค, จากอังกฤษ OK (โอเค/โอเคยฺ, “ตกลง”) ย่อมาจาก all correct (ออล เคอะเร็กทฺ, “ครบถ้วนถูกต้อง”)
คำกริยา
[แก้ไข]เค
คำอุทาน
[แก้ไข]เค
- (ภาษาปาก) เห็นด้วย, ตกลง
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]- โอ
- โอเค
- โอเช
- โอเคซิกกาแร็ต
รากศัพท์ 3
[แก้ไข]ย่อมาจากอังกฤษ ketamine (คีเทอะมีน, “ยาระงับประสาทชนิดหนึ่ง”) [1]
คำนาม
[แก้ไข]เค
รากศัพท์ 4
[แก้ไข]จากอักษรตัวแรก k ซึ่งมาจากการแผลงเป็นอักษรโรมันของ ควย
คำนาม
[แก้ไข]เค