สวย

จาก วิกิพจนานุกรม ที่เก็บคำศัพท์เสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

รากศัพท์ 1[แก้]

คำวิเศษณ์[แก้]

สวย (อาการนาม ความสวย)

  1. งามน่าพึงพอใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ งาม เป็น สวยงาม, ในบทกลอนใช้ว่า ส้วย ก็มี
  2. ไม่เปียก (ใช้แก่ข้าวสุก)
    • หุงข้าวสวยดี ไม่ดิบ ไม่แฉะ
คำแปล[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

แผลงมาจาก ซวย

คำกริยา[แก้]

สวย

  1. (ภาษาปาก) เกิดเรื่องไม่ดี อย่างถูกว่า ถูกทำร้าย เป็นต้น
    • พูดไม่เข้าหูแบบนี้ เดี๋ยวก็สวยหรอก

อ้างอิง[แก้]