ข้ามไปเนื้อหา

บท

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต पद (ปท, หนทาง, เท้า, เครื่องถึง) หรือภาษาบาลี ปท (หนทาง, เท้า, เครื่องถึง); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ບົດ (บ็ด), ภาษาคำเมือง ᨷᩫ᩠ᨴ (บ็ท)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
บด[เสียงสมาส]
บด-ทะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbòtbòt-tá-
ราชบัณฑิตยสภาbotbot-tha-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bot̚˨˩/(สัมผัส)/bot̚˨˩.tʰa˦˥./
คำพ้องเสียง

คำนาม

[แก้ไข]

บท

  1. ข้อความเรื่องหนึ่งหรือตอนหนึ่ง ๆ
    บทที่ 1
    บทที่ 2
  2. กำหนดคำประพันธ์ที่ลงความตอนหนึ่ง ๆ
    โคลง 4 สุภาพ 4 บาท เป็น 1 บท
  3. คำที่ตัวละครพูด
    บอกบท
  4. คำประพันธ์ที่เขียนขึ้นสำหรับเล่นละคร มีทั้งบทร้องและบทเจรจา
    บอกบท
    เขียนบท
  5. คราว, ตอน
    บทจะทำก็ทำกันใหญ่
    บทจะไปก็ไปเฉย ๆ
    บทจะตายก็ตายง่ายเหลือเกิน
  6. (ร้อยกรอง) เท้า, รอยเท้า, ในบทกลอนใช้ประสมกับคำอื่น ๆ หมายความว่า เท้า