เก่ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
เก็่ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgèng
ราชบัณฑิตยสภาkeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/keŋ˨˩/

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

เก่ง (คำอาการนาม ความเก่ง)

  1. สามารถในทางใดทางหนึ่ง
    เก่งคำนวณ
    เรียนเก่ง
  2. เป็นเช่นนั้นบ่อย ๆ, มักเป็นเช่นนั้น
    เป็นหวัดเก่ง
    หลับเก่ง
    ลืมเก่ง

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]