เขียว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เขียว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkǐao
ราชบัณฑิตยสภาkhiao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰia̯w˩˩˦/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia
สีเขียว

จากภาษาไทดั้งเดิม *xiəwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับ ภาษาคำเมือง ᨡ᩠ᨿᩅ (ขยว), ภาษาปักษ์ใต้ เขี้ยว, ภาษาลาว ຂຽວ (ขย͢ว), ภาษาเขิน ᨡ᩠ᨿᩴ (ขยํ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦃᧁ (เฃว), ภาษาไทดำ ꪵꪄꪫ (แฃว), ภาษาไทขาว ꪄꪸꪫ (ฃย͢ว), ภาษาไทใหญ่ ၶဵဝ် (เขว), ภาษาอาหม 𑜁𑜢𑜈𑜫 (ขิว์), ภาษาจ้วง heu, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง keu; เทียบภาษาเขมรเก่า khiava (น้ำเงิน; เขียว), ภาษาเขมร ខៀវ (เขียว), ภาษาไหลดั้งเดิม *kʰiːw (น้ำเงิน)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เขียว (คำอาการนาม ความเขียว)

  1. มีสีอย่างสีใบไม้สด
    สุดหล้าฟ้าเขียว
    โกรธจนหน้าเขียว
  2. (โบราณ) น้ำเงิน, คราม
คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]
ดูเพิ่ม[แก้ไข]
สีในภาษาไทย
     แดง      เขียว      เหลือง      ครีม      ขาว
     เลือดหมู      บานเย็น      น้ำเงินอมเขียว      มะนาว      ชมพู
     คราม      น้ำเงิน      ส้ม      เทา      เม็ดมะปราง
     ดำ      ม่วง      น้ำตาล      ฟ้า      ฟ้าอมเขียว

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *xwiːwᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂີວ (ขีว), ภาษาไทใหญ่ ၶဵဝ် (เขว)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เขียว (คำอาการนาม ความเขียว)

  1. กลิ่นเหม็นอย่างกลิ่นใบไม้สดบางชนิด
    เหม็นเขียว
  2. (ความหมายนี้พิสูจน์(+)ได้ไหม) (โบราณ) เหม็นเน่า

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

จากผิวของสัตว์ที่มีสีเขียว

คำนาม[แก้ไข]

เขียว

  1. ชื่องูสีเขียวหลายชนิดและหลายวงศ์ เช่น เขียวพระอินทร์ (Chrysopelea ornata) เขียวหางไหม้ท้องเหลือง (Trimeresurus albolabris)
คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂຽວ (ขย͢ว)

คำกริยา[แก้ไข]

เขียว

  1. (โบราณ) รีบไป, รีบมา
คำพ้องความ[แก้ไข]