เหม็น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เหฺม็น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงměn
ราชบัณฑิตยสภาmen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/men˩˩˦/

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰmenᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເໝັນ (เหมัน), ภาษาไทลื้อ ᦖᦲᧃ (หฺมีน), ภาษาไทดำ ꪢꪲꪙ (หฺมิน), ภาษาไทใหญ่ မဵၼ် (เมน), ภาษาอาหม 𑜉𑜢𑜃𑜫 (มิน์)

คำกริยา[แก้ไข]

เหม็น

  1. ได้รับกลิ่นไม่ดี

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เหม็น (คำอาการนาม ความเหม็น)

  1. มีกลิ่นไม่ดี
คำตรงข้าม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เหม็น

  1. ส้มเขียวหวานที่ยังอ่อนอยู่ ใช้ปรุงอาหารได้ เรียกว่า ส้มเหม็น