ฤกษ์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เริก
สัทอักษรสากล /rɤːk̚˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

คำนาม[แก้]

ฤกษ์

  1. (โหราศาสตร์) คราวหรือเวลาที่กำหนดหรือคาดว่าจะให้ผล, มักนิยมใช้ในทางดี
    ฤกษ์ดี
    ฤกษ์ร้าย
    หาฤกษ์แต่งงาน
    หาฤกษ์ยกเสาเอก

รากศัพท์ 2[แก้]

จากภาษาสันสกฤต ऋक्ष (ฤกฺษ, หมี)

คำนาม[แก้]

ฤกษ์

  1. หมี
  2. (ดาราศาสตร์) ดาวจระเข้ (หรือกลุ่มดาวหมีใหญ่)
  3. (โหราศาสตร์) ดาวนพเคราะห์

รากศัพท์ 3[แก้]

คำนาม[แก้]

ฤกษ์

  1. (ดาราศาสตร์) เรียกดาวที่มีลักษณะเป็นกลุ่มแก๊สทรงกลมที่สามารถแผ่รังสีออกได้รอบตัวว่า ดาวฤกษ์