ursus

ภาษาละติน

ursus (a bear)

รากศัพท์

สืบทอดจากอิตาลิกดั้งเดิม *orssos, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₂ŕ̥tḱos (“bear”). ร่วมเชื้อสายกับกรีกโบราณ ἄρκτος (árktos), เปอร์เซีย خرس (xers), แอลเบเนีย ari และสันสกฤต ऋक्ष (ṛ́kṣa).

การออกเสียง

• (คลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈʊr.sʊs]
• (คริสตจักร) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ˈur.sus]

• เสียง (Classical):

  (file)

คำนาม

ursus (อูร์ซุซ) ช. (สัมพันธการก ursī); การผันรูปที่ 2

1. หมี

การผันรูป

Second-declension คำนาม.

	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก	ursus (อูร์ซุซ)	ursī (อูร์ซี̄)
สัมพันธการก	ursī (อูร์ซี̄)	ursōrum (อูร์โซ̄รุม)
สัมปทานการก	ursō (อูร์โซ̄)	ursīs (อูร์ซี̄ซ)
กรรมการก	ursum (อูร์ซุม)	ursōs (อูร์โซ̄ซ)
อปาทานการก	ursō (อูร์โซ̄)	ursīs (อูร์ซี̄ซ)
สัมโพธนการก	urse (อูร์เซ)	ursī (อูร์ซี̄)

ลูกคำ

• ursa (อูร์ซา)
• ursīna (อูร์ซี̄นา)
• ursīnus (อูร์ซี̄นุซ)

คำสืบทอด

• อารากอน: onso
• Aromanian: ursu, ursã
• อัสตูเรียส: osu
• กาตาลา: ós
• เอสเปรันโต: urso (อูร์โซ)
• ฟรียูลี: ors
• อิตาลี: orso
• ลาดิน: lors
• ลาดิโน: lonso
• อุตซิตา: ors
• ฝรั่งเศสเก่า: urs
• กาลิเซีย-โปรตุเกสเก่า: usso
• สเปนเก่า: osso
• → โปรตุเกส: urso
• โรมาเนีย: urs
• โรมานช์: urs, uors
• ซาร์ดิเนีย: ursu
• ซิซิลี: ursu
• ร่วม: Ursus
• เวเนโต: ors, orso
• วัลลูน: oûsse

อ้างอิง

• “ursus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
• (deprecated template usage) “ursus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
• “ursus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
• “ursus”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
• “ursus”, in William Smith, editor (1848), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London: John Murray