ม้า

ดูเพิ่ม: ʼมา และ มา

ภาษาไทย

💡️ เคยเสนอใน “รู้ไหมว่า”

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ม้า
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	máa
	ราชบัณฑิตยสภา	ma
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/maː˦˥/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

ม้า

ปูม้า

ปลาม้า

ม้านั่ง

ม้า (หมากรุก)

ยาม้า

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *maːꟲ, จากจีนยุคกลาง 馬 (MC maeX); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨾ᩶ᩣ (ม้า), เขิน ᨾ᩶ᩣ (ม้า), ลาว ມ້າ (ม้า), ไทลื้อ ᦙᦱᧉ (ม้า), ไทดำ ꪣ꫁ꪱ (ม้า), ไทขาว ꪝꪱꫂ, ไทใหญ่ မႃႉ (ม๎า), ไทใต้คง ᥛᥣᥳ (ม๎า), อ่ายตน မ︀ႃ (มา), พ่าเก မ︀ႃ (มา), อาหม 𑜉𑜠 (มะ), 𑜉𑜡 (มา) หรือ 𑜉𑜡𑜠 (มาะ), จ้วง max; เทียบเบดั้งเดิม *maʔᴰ²; ร่วมรากกับ เบ๊

คำนาม

ม้า

1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Equus caballus (Linn.) ในวงศ์ Equidae มีกีบเดี่ยว รูปร่างสูงใหญ่ขายาว หางเป็นพู่ มีขนแผงคอยาววิ่งได้เร็ว ใช้เป็นพาหนะขับขี่และเทียมรถ (คำลักษณนาม: ตัว หรือ ม้า)

   คำพ้องความs: ดูที่ อรรถาภิธาน:ม้า

2. (ปู~) ชื่อปูทะเลหลายชนิดในสกุล Portunus วงศ์ Portunidae ผิวกระดองมีลักษณะเป็นตุ่มเล็ก ๆ สาก กระดองตัวผู้สีฟ้าหรือน้ำเงิน ของตัวเมียสีค่อนไปทางน้ำตาล เช่น ชนิด P. pelagicus (Linn.) (คำลักษณนาม: ตัว)
3. (ปลา~) ชื่อปลาน้ำจืดชนิด Boesemania microlepis (Bleeker) ในวงศ์ Sciaenidae ลำตัวกว้างมากในแนวอกและท้อง แล้วเรียวเล็กลงมากที่คอดหาง ก้านครีบแข็งก้านที่ 2 ของครีบก้นใหญ่มาก ครีบหางมีปลายแหลมครีบท้องมีปลายเป็นเส้นสั้น ๆ เกล็ดในแนวเส้นข้างตัวเด่นชัดเจนและเรียงต่อเลยไปจนสุดปลายของครีบหางลำตัวและหัวมีสีเงินหรือเทาอ่อน ด้านหลังมีลายสีเทาเอียงอยู่ตามแถวของเกล็ด พบทุกลุ่มน้ำ ขนาดยาวได้ถึง 90 เซนติเมตร, เขตลุ่มแม่น้ำโขงเรียก กวาง เขตลุ่มแม่น้ำบางปะกงเรียก หางกิ่ว (คำลักษณนาม: ตัว)
4. เครื่องรองนั่งและรองสิ่งของมีขาเป็นรูปต่าง ๆ (คำลักษณนาม: ตัว)
5. เรียกตัวหมากรุกที่แกะเป็นรูปม้า (คำลักษณนาม: ตัว)
6. (ภาษาปาก) รูปตัดทอนของ หน้าม้า (“ทรงผมทรงหนึ่ง”)
7. (ภาษาปาก) รูปตัดทอนของ หน้าม้า (“ผู้ที่ทำเล่ห์เหลี่ยม”) (คำลักษณนาม: คน)
8. (ภาษาปาก) รูปตัดทอนของ ยาม้า (คำลักษณนาม: เม็ด)

คำแปลภาษาอื่น

ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Equus caballus

• กรีก: άλογο (el) ก. (álogo), ίππος (el) ช. (íppos)

  กรีกแบบไมซีนี: 𐀂𐀦 (i-qo), 𐂃, 𐂅

• กะยาตะวันตก: ꤒꤢ꤬ꤞꤤ (ตา¹ษี)
• กะเหรี่ยง

  สะกอ: ကသ့ၣ် (กเส⁴)

  โปตะวันตก: ကၥ့ၪ (ka tha n̄), ၥ့ၪ (tha n̄)

• กาตาลา: cavall (ca) ช.
• เกาหลี: 말 (ko) (mal)
• กฺ๋อง: กฺอง
• เขมร: សេះ (km) (เสะ)
• เขมรเหนือ: แซ็ฮ
• เคิร์ดเหนือ: hesp
• คำเมือง: ᨾ᩶ᩣ (ม้า)
• จ้วง: max
• จอร์เจีย: ცხენი (ka) (ท͜ซแฅนี), ჰუნე (ka) (ฮูแน)
• จีน:

  กวางตุ้ง: 馬 (maa⁵)

  ดุงกาน: ма (มา)

  หมิ่นตะวันออก: 馬 (mā)

  กั้น: 馬 (ma³)

  แคะ: 馬 (mâ)

  หมิ่นใต้: 馬 (zh-min-nan) (bé)

  จิ้น: 馬 (ma²)

  จีนกลาง: 馬 (zh) (mǎ)

  หมิ่นเหนือ: 馬 (mǎ)

  อู๋: 馬

  เซียง: 馬 (ma³)

• เจวา: kavalo
• เจียเม่า: pəː⁵
• เชเยนน์: mo'éhno'ha
• เช็ก: kůň (cs)
• ซองคา: རྟ (รฺต)
• ซูทู: pere (st)
• ซูทูเหนือ: pere
• เซอร์โบ-โครเอเชีย:

  ซีริลลิก: ко̏њ ช.

  ละติน: kȍnj (sh) ช.

• ญัฮกุร: แช็ฮ
• ญี่ปุ่น: 馬 (ja) (うま, อุมะ), ウマ (ja) (อุมะ)
• ดัตช์: paard (nl) ก. (ปาร์ด)
• เดนมาร์ก: hest (da) ร., hingst (da) ร. (♂), hoppe (da) ร. (♀)
• ตังกุต: 𘆽 (*gjij¹)
• ตากาล็อก: kabayo (tl)
• ทิเบต: རྟ (รฺต)
• ไทใต้คง: ᥛᥣᥳ (ม๎า)
• ไทลื้อ: ᦙᦱᧉ (ม้า)
• ไทใหญ่: မႃႉ (shn) (ม๎า)
• นอซู: ꃅ (mu)
• นอร์เวย์:

  บุ๊กมอล: hest (no) ช.

  นือนอสก์: hest ช.

• นุง: mã
• บาลี: อสฺส
• ปัญจาบ: ਘੋੜਾ (pa) ช. (โฆฬา)
• เปอร์เซีย: اسپ (fa) (asp), اسب (fa) (asb)
• โปรตุเกส: cavalo (pt) ช., égua (pt) ญ.
• โปแลนด์: koń (pl) ช., klacz (pl) ญ.
• ฝรั่งเศส: cheval (fr) ช. (เฌอวาล), (♂) étalon (fr) ช. (เอตาลง), (♀) jument (fr) ญ. (ฌูย์ม็อง)
• พม่า: မြင်း (my) (มฺรง์:)
• ฟรีเชียตะวันตก: hynder (fy) ก., (♂) hoppe, happe, hoars ก.
• ฟินแลนด์: hevonen (fi)
• ฟินิเชีย: 𐤎𐤎 (phn) ช. (ss)
• มลายูแบบปัตตานี: کوداوْ
• มองโกเลีย: адуу (mn) (aduu), морь (mn) (morʹ)
• มอญ: ချေံ (ขฺเยํ)
• มาเลเซีย: kuda (ms)
• เยอรมัน: Pferd (de) ก., Ross (de) ก., (♂) Hengst (de) ช., (♀) Stute (de) ญ.
• โยรูบา: ẹṣin
• รัสเซีย: ло́шадь (ru) ญ. (โลฌัดʹ), конь (ru) ช. (โกนʹ)
• ละติน: equus (la) ช. (เอก๎วุซ)
• ลัตเวีย: zirgs (lv) ช.
• ลาดัก: རྟ (รฺต)
• ลาว: ມ້າ (lo) (ม้า)
• ลิทัวเนีย: arklys (lt) ช., žirgas (lt) ช.
• เวลส์: ceffyl (cy) ช.
• เวียดนาม: ngựa (vi) (เหงื่อ)
• เศรปา: རྟ (รฺต)
• สเปน: caballo (es) ช. (กาบาโยฺ)
• สโลวัก: kôň (sk) ช.
• สโลวีเนีย: kȍnj (sl) ช.
• สวาฮีลี: farasi (sw)
• สวีเดน: häst (sv) ร., russ (sv) ร., fåle (sv) ร.
• สันสกฤต: अश्व (sa) ช. (อศฺว), घोटक (sa) ช. (โฆฏก), तुरग (sa) ช. (ตุรค), अर्वन् (sa) ช. (อรฺวนฺ), हय (sa) ช. (หย), वातायन (sa) ช. (วาตายน)
• สิงหล: අශ්වය (อศฺวย)
• อเวสตะ: 𐬀𐬯𐬞𐬀 ช. (อะสปะ)
• อังกฤษ: horse (en) (โฮร์ส), equine (en) (อีควายน์), (♂) stallion (en) (สแตลเยิน), (♀) mare (en) (แมร์)
• อัมฮารา: ፈረስ (am) (เฟอเริซ์)
• อารามายา: סוסיא ช. (sūsyā’)
• อาร์มีเนีย: ձի (hy) (ด͜ซฺี), նժույգ (hy) (นฌฺุยกฺ) (ม้าพันธุ์ดี, ม้าเร็ว), երիվար (hy) (เยรีวฺัร) (ม้าเร็ว)
• อาหม: 𑜉𑜠 (มะ), 𑜉𑜡 (มา), 𑜉𑜡𑜠 (มาะ)
• อาหรับ: حِصَان (ar) ช. (ฮิศาน), فَرَس ช. หรือ ญ. (ฟะรัซ)
• อิตาลี: cavallo (it) ช.
• อินโดนีเซีย: kuda (id)
• อีโด: kavalo
• อุยกูร์: ئات (ug) (อาต)
• เอสเปรันโต: ĉevalo (eo) (เชวฺาโล)
• ไอซ์แลนด์: hestur (is) ช.
• ไอนุ: ウンマ (umma)
• ไอริช: capall (ga) ช., each ช.
• ฮาวาย: lio
• ฮินดี: घोड़ा (hi) ช. (โฆฑ̱า), अश्व (hi) ช. (อศฺว), तुरग (hi) ช. (ตุรค)
• ฮีบรู: סוּס (he) ช.

คำวิสามานยนาม

ม้า

1. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์อัศวินีมี 7 ดวง, ดาวคอม้า ดาวคู่ม้า ดาวอัศวยุช หรือดาวอัสสนี ก็เรียก

รากศัพท์ 2

แผลงมาจาก ไหม

คำอนุภาค

ม้า

1. (ภาษาเด็ก) รูปแบบอื่นของ ไหม

รากศัพท์ 3

เป็นไปได้ว่ายืมมาจากฮกเกี้ยน 媽 (má, “แม่”)

คำนาม

ม้า

1. (ภาษาปาก, ใช้ในกลุ่มชาวจีน) แม่

ภาษากะเหรี่ยงโปเหนือ

การออกเสียง

• (อมก๋อย) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /mâ/
• เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ม่า

คำนาม

ม้า

1. หลาน (ลูกของพี่หรือลูกของน้อง)

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

• (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /maː˦˥/

คำนาม

ม้า (คำลักษณนาม ตั๋ว)

1. รูปแบบอื่นของ ᨾ᩶ᩣ (ม้า) หรือ ᨾᩖ᩶ᩣ (ม‍ล้า)