ข้ามไปเนื้อหา

ม้า

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: ʼมา และ มา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ม้า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmáa
ราชบัณฑิตยสภาma
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/maː˦˥/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *maːꟲ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC maeX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨾ᩶ᩣ (ม้า), ภาษาเขิน ᨾ᩶ᩣ (ม้า), ภาษาลาว ມ້າ (ม้า), ภาษาไทลื้อ ᦙᦱᧉ (ม้า), ภาษาไทดำ ꪣ꫁ꪱ (ม้า), ภาษาไทขาว ꪝꪱꫂ, ภาษาไทใหญ่ မႃႉ (ม๎า), ภาษาไทใต้คง ᥛᥣᥳ (ม๎า), ภาษาอ่ายตน မႃ (มา), ภาษาพ่าเก မႃ (มา), ภาษาอาหม 𑜉𑜠 (มะ), 𑜉𑜡 (มา) หรือ 𑜉𑜡𑜠 (มาะ), ภาษาจ้วง max; เทียบภาษาเบดั้งเดิม *maʔᴰ²; ร่วมรากกับ เบ๊

คำนาม[แก้ไข]

ม้า (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Equus caballus (Linn.) ในวงศ์ Equidae มีกีบเดี่ยว รูปร่างสูงใหญ่ขายาว หางเป็นพู่ มีขนแผงคอยาววิ่งได้เร็ว ใช้เป็นพาหนะขับขี่และเทียมรถ
  2. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์อัศวินีมี 7 ดวง, ดาวคอม้า ดาวคู่ม้า ดาวอัศวยุช หรือดาวอัสสนี ก็เรียก
  3. เครื่องรองนั่งและรองสิ่งของมีขาเป็นรูปต่าง ๆ
  4. เรียกตัวหมากรุกที่แกะเป็นรูปม้า
  5. คำย่อของ ยาม้า

คำพ้องความ[แก้ไข]

ดูที่ อรรถาภิธาน:ม้า

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ม้า (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อปูทะเลหลายชนิดในสกุล Portunus วงศ์ Portunidae ผิวกระดองมีลักษณะเป็นตุ่มเล็ก ๆ สาก กระดองตัวผู้สีฟ้าหรือน้ำเงิน ของตัวเมียสีค่อนไปทางน้ำตาล เช่น ชนิด P. pelagicus (Linn.)

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ม้า (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อปลาน้ำจืดชนิด Boesemania microlepis (Bleeker) ในวงศ์ Sciaenidae ลำตัวกว้างมากในแนวอกและท้อง แล้วเรียวเล็กลงมากที่คอดหาง ก้านครีบแข็งก้านที่ 2 ของครีบก้นใหญ่มาก ครีบหางมีปลายแหลมครีบท้องมีปลายเป็นเส้นสั้น ๆ เกล็ดในแนวเส้นข้างตัวเด่นชัดเจนและเรียงต่อเลยไปจนสุดปลายของครีบหางลำตัวและหัวมีสีเงินหรือเทาอ่อน ด้านหลังมีลายสีเทาเอียงอยู่ตามแถวของเกล็ด พบทุกลุ่มน้ำ ขนาดยาวได้ถึง 90 เซนติเมตร, เขตลุ่มแม่น้ำโขงเรียก กวาง เขตลุ่มแม่น้ำบางปะกงเรียก หางกิ่ว

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ม้า (คำลักษณนาม ตั๋ว)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨾ᩶ᩣ (ม้า) หรือ ᨾᩖ᩶ᩣ (มล้า)