บาน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต पान (ปาน), จากภาษาบาลี ปาน

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บาน[เสียงสมาส]
บาน-นะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaanbaan-ná-
ราชบัณฑิตยสภาbanban-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːn˧//baːn˧.na˦˥./
คำพ้องเสียงบาล

คำนาม[แก้ไข]

บาน

  1. น้ำสำหรับดื่ม, เครื่องดื่ม
    สุราบาน
    ชัยบาน
    อัฐบาน

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaan
ราชบัณฑิตยสภาban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːn˧/
คำพ้องเสียงบาล

คำนาม[แก้ไข]

บาน

  1. ของที่เป็นแผ่นบางอย่าง
    บานประตู
    บานหน้าต่าง
    บานกระจกเงา

คำลักษณนาม[แก้ไข]

บาน

  1. ใช้เรียกของเช่นนั้น
    กระจกบานหนึ่ง
    หน้าต่าง 2 บาน

คำกริยา[แก้ไข]

บาน (คำอาการนาม การบาน)

  1. เผยออก, คลี่ออก, ขยายออก
    ดอกไม้บาน
    หอบซี่โครงบาน
  2. กระจาย
    เรือแล่นจนน้ำบาน

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

บาน (คำอาการนาม ความบาน)

  1. ที่ผายออก
    ชามปากบาน
    กางเกงขาบาน
    กระโปรงบาน
  2. ปลาบปลื้ม, แช่มชื่น, เบิกบาน
    ใจบาน
    หน้าบาน

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

บาน

  1. (ภาษาปาก) มาก
    เสียไปบาน

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

จากภาษาเขมร បាន (บาน)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbaan
ราชบัณฑิตยสภาban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/baːn˧/
คำพ้องเสียงบาล

คำกริยา[แก้ไข]

บาน (คำอาการนาม การบาน)

  1. ได้