บาน

ดูเพิ่ม: บ่าน และ บ้าน

ภาษาไทย

รากศัพท์ 1

ยืมมาจากสันสกฤต पान (ปาน), จากบาลี ปาน

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		บาน	[เสียงสมาส] บาน-นะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	baan	baan-ná-
	ราชบัณฑิตยสภา	ban	ban-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/baːn˧/(สัมผัส)	/baːn˧.na˦˥./
คำพ้องเสียง แก้ไข		บาล

คำนาม

บาน

1. น้ำสำหรับดื่ม, เครื่องดื่ม

   สุราบาน

   ชัยบาน

   อัฐบาน

ดูเพิ่ม

• ปาน
• ปานะ

รากศัพท์ 2

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		บาน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	baan
	ราชบัณฑิตยสภา	ban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/baːn˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		บาล

คำนาม

บาน

1. ของที่เป็นแผ่น ๆ บางอย่าง

   บานประตู

   บานหน้าต่าง

   บานกระจกเงา

คำลักษณนาม

บาน

1. ใช้เรียกของเช่นนั้น

   กระจกบานหนึ่ง

   หน้าต่าง 2 บาน

คำกริยา

บาน (คำอาการนาม การบาน)

1. เผยออก, คลี่ออก, ขยายออก

   ดอกไม้บาน

   หอบซี่โครงบาน

2. กระจาย

   เรือแล่นจนน้ำบาน

คำคุณศัพท์

บาน (คำอาการนาม ความบาน)

1. ที่ผายออก

   ชามปากบาน

   กางเกงขาบาน

   กระโปรงบาน

2. ปลาบปลื้ม, แช่มชื่น, เบิกบาน

   ใจบาน

   หน้าบาน

คำกริยาวิเศษณ์

บาน

1. (ภาษาปาก) มาก

   เสียไปบาน

รากศัพท์ 3

ยืมมาจากเขมรเก่า បាន (ปาน) หรือเขมรกลาง បាន (ปาน); ร่วมเชื้อสายกับเขมร បាន (บาน)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		บาน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	baan
	ราชบัณฑิตยสภา	ban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/baːn˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		บาล

คำกริยา

บาน

1. (โบราณ) ได้

คำสลับอักษร

• นาบ

ภาษาปักษ์ใต้

คำนาม

บาน

1. บ้าน

อ้างอิง

• “บาน” ใน Central Southern Thai Dictionary (Kaewkhao, Uthai และ Kiatboonyarit, Tawan: ประเทศไทย: US Peace Corps 1986), หน้าที่ 13