ปรากฏ

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต प्रकट (ปฺรกฏ); เทียบบาลี ปากฏ, มอญ ပြာကတ် (ปฺรากต์, “ปรากฏ”)

การแบ่งพยางค์		ปฺรา-กด
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	bpraa-gòt
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	pra-kot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/praː˧.kot̚˨˩/^{(สัมผัส)}

ปรากฏ (คำอาการนาม การปรากฏ หรือ ความปรากฏ)