สำแดง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

(เฉพาะคำกริยาความหมายที่ 1) แผลงมาจาก แสดง; จากภาษาเขมร សំដែង (สํแฎง) หรือ សម្ដែង (สมฺแฎง), แผลงมาจาก ស្ដែង (สฺแฎง), ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขิน ᩈᩴ᩵ᩣᨯᩯ᩠ᨦ (สํ่าแดง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สำ-แดง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǎm-dɛɛng
ราชบัณฑิตยสภาsam-daeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sam˩˩˦.dɛːŋ˧/

คำกริยา[แก้ไข]

สำแดง (คำอาการนาม การสำแดง)

  1. แสดง, ทำให้เห็นปรากฏ

คำวิเศษณ์[แก้ไข]

สำแดง (คำอาการนาม ความสำแดง)

  1. ของแสลงที่ทำให้โรคกำเริบ, สำแลง ก็ว่า

คำอนุภาค[แก้ไข]

สำแดง

  1. คำกล่าวประกอบชื่อผู้อื่นซึ่งปรากฏอยู่เฉพาะหน้า, เป็นสำนวนแปลบาลีเก่า ใช้ในที่ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัสกับพระสาวก เช่น สำแดงอานนท์

ดูเพิ่ม[แก้ไข]