เสี่ย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาแต้จิ๋ว (ให้ทาน)[1]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เสี่ย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsìia
ราชบัณฑิตยสภาsia
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sia̯˨˩/()

คำนาม[แก้ไข]

เสี่ย (คำลักษณนาม คน)

  1. คนมีเงินใช้ฟุ่มเฟือย, ชายร่ำรวย, ชายที่มีฐานะจับจ่ายเงินคล่อง
  2. (โบราณ) ลูกผู้ดี

อ้างอิง[แก้ไข]