ผิด
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pʰitᴰˢ¹; ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨹᩥ᩠ᨯ (ผิด), ลาว ຜິດ (ผิด), ไทลื้อ ᦕᦲᧆ (ผีด), ไทดำ ꪠꪲꪒ (ฝิด), ไทขาว ꪞꪲꪒ, ไทใหญ่ ၽိတ်း (ผิ๊ต), ไทใต้คง ᥚᥤᥖᥴ (ผี๋ต), พ่าเก ၸ︀ိတ︀် (ผิต์), อาหม 𑜇𑜢𑜄𑜫 (ผิต์)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ผิด | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | pìt |
| ราชบัณฑิตยสภา | phit | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰit̚˨˩/(สัมผัส) | |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ผิด (คำอาการนาม ความผิด)
ลูกคำ
[แก้ไข]- กระทำผิด
- เข้าใจผิด
- ความผิด
- คิดผิด
- จับผิด
- ทำผิด
- ผิดกฎหมาย
- ผิดกติกา
- ผิดกัน
- ผิดกับ
- ผิดคาด
- ผิดคำพูด
- ผิดจังหวะ
- ผิดใจ
- ผิดตา
- ผิดถนัด
- ผิดถูก
- ผิดธรรมดา
- ผิดนัด
- ผิดปกติ
- ผิดปรกติ
- ผิดผัวผิดเมีย
- ผิดแผก
- ผิดพลาด
- ผิดเพี้ยน
- ผิดเมีย
- ผิดรูป
- ผิดรูปผิดรอย
- ผิดสังเกต
- ผิดสัญญา
- ผิดสำแดง
- ผิดหวัง
- ผิดหูผิดตา
- ยอมรับผิด
- รับผิด
- รับผิดชอบ
- ลองผิดลองถูก
- สารภาพผิด
- สำคัญผิด
- สำนึกผิด
- หลงผิด
- เห็นผิดเป็นชอบ
- เอาผิด
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข](1)
|
(2)
|