เปน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{เสียงสั้น}
เปนเป็น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpeenbpen
ราชบัณฑิตยสภาpenpen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/peːn˧//pen˧/

คำกริยา[แก้ไข]

เปน

  1. รูปที่เลิกใช้ของ เป็น (คือ)

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เปน

  1. รูปที่เลิกใช้ของ เป็น (ไม่ตาย)

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

เปน (คำอาการนาม ก๋ารเปน)

  1. เป็น

ภาษาแสก[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

เปน

  1. แผ่น