ข้ามไปเนื้อหา

𑜁𑜤𑜃𑜫

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาอาหม[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kjun); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ขุน, ภาษาคำเมือง ᨡᩩᩁ (ขุร), ภาษาลาว ຂຸນ (ขุน), ภาษาไทลื้อ ᦃᦳᧃ (ฃุน), ภาษาไทใหญ่ ၶုၼ် (ขุน), ภาษาไทใต้คง ᥑᥧᥢᥴ (ฃู๋น); เทียบภาษาเขมรเก่า ខុណ (ขุณ), ภาษาเขมร ខុន (ขุน) และ ឃុន (ฆุน)

คำนาม[แก้ไข]

𑜁𑜤𑜃𑜫 (ขุน์)

  1. ขุน

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

𑜁𑜤𑜃𑜫 (ขุน์)

  1. ขุน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *q.pɯlᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ขน, ภาษาลาว ຂົນ (ข็น), ภาษาไทลื้อ ᦃᦳᧃ (ฃุน), ภาษาไทดำ ꪶꪄꪙ (โฃน), ภาษาไทใหญ่ ၶူၼ် (ขูน), ภาษาอ่ายตน ၵုꩫ် (ขุน์), ภาษาปู้อี benl, ภาษาจ้วง bwn, ,ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง koen-ขน, ภาษาจ้วงแบบหนง koan, ภาษาแสก ปุ๋น

คำนาม[แก้ไข]

𑜁𑜤𑜃𑜫 (ขุน์)

  1. ขน