นอน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *nwɯːnᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ນອນ (นอน), ภาษาไทดำ ꪙꪮꪙ (นอน), ภาษาไทลื้อ ᦓᦸᧃ (นอ̂น), ภาษาไทใหญ่ ၼွၼ်း (น๊อ̂น), ภาษาอาหม 𑜃𑜨𑜃𑜫 (นอ̂น์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ นอน
สัทอักษรสากล /nɔːn˧/

คำกริยา[แก้]

นอน (คำอาการนาม การนอน)

  1. เอนตัวลงกับพื้นหรือที่ใด
  2. อาการที่สัตว์เอนตัวลงกับพื้นเพื่อพักผ่อนเป็นต้นหรือยืนหลับอยู่กับที่
  3. อาการที่ทำให้ของสูงทอดลง
    เอาเสานอนลง
  4. อาการที่พรรณไม้บางชนิด เช่น จามจุรี ผักกระเฉด ไมยราบ หลุบใบในเวลาใกล้จะสิ้นแสงตะวัน

คำแปลภาษาอื่น[แก้]

คำคุณศัพท์[แก้]

นอน

  1. ลักษณะที่ตรงข้ามกับ ยืน หรือ ตั้ง
    แนวนอน
    แปนอน