ผัก
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *prakᴰ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ຜັກ (ผัก), คำเมือง ᨹᩢ᩠ᨠ (ผัก), ไทลื้อ ᦕᧅ (ผัก), ไทดำ ꪠꪰꪀ (ฝัก), ไทใหญ่ ၽၵ်း (ผั๊ก), ไทใต้คง ᥚᥐᥴ (ผั๋ก), พ่าเก ၸ︀က︀် (ผก์), อาหม 𑜇𑜀𑜫 (ผก์), จ้วง byaek, จ้วงแบบหนง pyaek, ปู้อี byagt, แสก พรั๊ก
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ผัก pʰ ạ k | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | pàk |
| ราชบัณฑิตยสภา | phak | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /pʰak̚˨˩/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]ผัก
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]พืชที่ใช้เป็นอาหาร
|
หมวดหมู่:
- Pages linking to anchors not found in Appendix:Glossary
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/ak̚
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะเหรี่ยงโปตะวันตก
- หน้าที่มีคำแปลภาษาโจว
- หน้าที่มีคำแปลภาษาญัฮกุร
- หน้าที่มีคำแปลภาษาปู้อี