ก้อน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກ້ອນ (ก้อน), ภาษาไทดำ ꪀ꫁ꪮꪙ (ก้อน), ภาษาไทใหญ่ ၵွၼ်ႈ (ก้อ̂น), ภาษาอาหม 𑜀𑜨𑜃𑜫 (กอ̂น์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ก้อน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɔ̂ɔn
ราชบัณฑิตยสภาkon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɔːn˥˩/

คำนาม[แก้ไข]

ก้อน

  1. คำบอกลักษณะของเล็ก ๆ ที่เกาะหรือติดรวมกันแน่น ไม่กำหนดรูปแน่นอน โดยมากมีลักษณะค่อนข้างกลม
    ข้าวเกาะกันเป็นก้อน
  2. เรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นของเล็ก ๆ ที่เกาะหรือติดรวมกันแน่น ไม่กำหนดรูปแน่นอน
    แถวนี้มีก้อนหินขนาดใหญ่อยู่กระจัดกระจาย
  3. สิ่งที่แยกหรือแตกออกจากสิ่งใหญ่ ไม่กำหนดรูปแน่นอน โดยมากมีลักษณะค่อนข้างกลม
    ก้อนอิฐ
    ก้อนหิน
  4. โดยปริยายหมายถึง จำนวนรวม
    ได้เป็นเงินก้อน

คำลักษณนาม[แก้ไข]

ก้อน

  1. เรียกของเล็ก ๆ ที่เกาะหรือติดรวมกันแน่น
    แม่นำหินสองก้อนมาประดับสวน
    ข้าวสองก้อนตกลงบนพื้น

ภาษาปักษ์ใต้[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ก้อน

  1. เงิน 1 สลึง (ที่สงขลามีค่า = 15 สตางค์)