تاء

ภาษาอาหรับ

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /taːʔ/

คำนาม

تَاء (ตาอ) ญ. (พหูพจน์ تَاءَات (ตาอาต))

1. อักษรอาหรับ ت (ต)

การผันรูป

การผันรูปของคำนาม تَاء (tāʔ)

เอกพจน์	basic singular triptote
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	تَاء tāʔ	التَّاء at-tāʔ	تَاء tāʔ
กรรตุการก	تَاءٌ tāʔun	التَّاءُ at-tāʔu	تَاءُ tāʔu
กรรมการก	تَاءً tāʔan	التَّاءَ at-tāʔa	تَاءَ tāʔa
สัมพันธการก	تَاءٍ tāʔin	التَّاءِ at-tāʔi	تَاءِ tāʔi
ทวิพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	تَاءَيْن tāʔayn	التَّاءَيْن at-tāʔayn	تَاءَيْ tāʔay
กรรตุการก	تَاءَانِ tāʔāni	التَّاءَانِ at-tāʔāni	تَاءَا tāʔā
กรรมการก	تَاءَيْنِ tāʔayni	التَّاءَيْنِ at-tāʔayni	تَاءَيْ tāʔay
สัมพันธการก	تَاءَيْنِ tāʔayni	التَّاءَيْنِ at-tāʔayni	تَاءَيْ tāʔay
พหูพจน์	sound feminine plural
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	تَاءَات tāʔāt	التَّاءَات at-tāʔāt	تَاءَات tāʔāt
กรรตุการก	تَاءَاتٌ tāʔātun	التَّاءَاتُ at-tāʔātu	تَاءَاتُ tāʔātu
กรรมการก	تَاءَاتٍ tāʔātin	التَّاءَاتِ at-tāʔāti	تَاءَاتِ tāʔāti
สัมพันธการก	تَاءَاتٍ tāʔātin	التَّاءَاتِ at-tāʔāti	تَاءَاتِ tāʔāti