حليب

ภาษาอาหรับ

รากศัพท์

สืบทอดจากเซมิติกดั้งเดิม *ḥalīb-

การออกเสียง

• เสียง:

  (file)

คำนาม

حَلِيب (ฮะลีบ) ช.

1. นม

การผันรูป

การผันรูปของคำนาม حَلِيب (ḥalīb)

เอกพจน์	basic singular triptote
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	حَلِيب ḥalīb	الْحَلِيب al-ḥalīb	حَلِيب ḥalīb
กรรตุการก	حَلِيبٌ ḥalībun	الْحَلِيبُ al-ḥalību	حَلِيبُ ḥalību
กรรมการก	حَلِيبًا ḥalīban	الْحَلِيبَ al-ḥalība	حَلِيبَ ḥalība
สัมพันธการก	حَلِيبٍ ḥalībin	الْحَلِيبِ al-ḥalībi	حَلِيبِ ḥalībi

คำพ้องความ

• لَبَن ช. (ละบัน)