زاي

ภาษาอาหรับ

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /zaːj/

คำนาม

زَاي (ซาย) ญ. (พหูพจน์ زَايَات (ซายาต))

1. อักษรอาหรับ ز (ซ)

การผันรูป

การผันรูปของคำนาม زَاي (zāy)

เอกพจน์	basic singular triptote
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	زَاي zāy	الزَّاي az-zāy	زَاي zāy
กรรตุการก	زَايٌ zāyun	الزَّايُ az-zāyu	زَايُ zāyu
กรรมการก	زَايًا zāyan	الزَّايَ az-zāya	زَايَ zāya
สัมพันธการก	زَايٍ zāyin	الزَّايِ az-zāyi	زَايِ zāyi
ทวิพจน์	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	زَايَيْن zāyayn	الزَّايَيْن az-zāyayn	زَايَيْ zāyay
กรรตุการก	زَايَانِ zāyāni	الزَّايَانِ az-zāyāni	زَايَا zāyā
กรรมการก	زَايَيْنِ zāyayni	الزَّايَيْنِ az-zāyayni	زَايَيْ zāyay
สัมพันธการก	زَايَيْنِ zāyayni	الزَّايَيْنِ az-zāyayni	زَايَيْ zāyay
พหูพจน์	sound feminine plural
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	construct
ไม่ทางการ	زَايَات zāyāt	الزَّايَات az-zāyāt	زَايَات zāyāt
กรรตุการก	زَايَاتٌ zāyātun	الزَّايَاتُ az-zāyātu	زَايَاتُ zāyātu
กรรมการก	زَايَاتٍ zāyātin	الزَّايَاتِ az-zāyāti	زَايَاتِ zāyāti
สัมพันธการก	زَايَاتٍ zāyātin	الزَّايَاتِ az-zāyāti	زَايَاتِ zāyāti