กณิกนันต์

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากบาลี กณิก (“น้อย”) + อนนฺต (“ไม่มีที่สุด”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		กะ-นิก-นัน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gà-ník-nan
	ราชบัณฑิตยสภา	ka-nik-nan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/ka˨˩.nik̚˦˥.nan˧/(สัมผัส)

คำนาม

กณิกนันต์

1. (ภาษาหนังสือ) ละเอียดยิ่ง

   ลวดหลายลายกณิกนันต์

   (มหาชาติคำหลวง ทานกัณฑ์)