กระเทย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กฺระ-เทย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrà-təəi
ราชบัณฑิตยสภาkra-thoei
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kra˨˩.tʰɤːj˧/

คำนาม[แก้ไข]

กระเทย

  1. (โบราณ) กะเทย

อ้างอิง[แก้ไข]

  • ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมศัพท์วรรณคดีไทย สมัยสุโขทัย ไตรภูมิกถา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน. ISBN 9786167073422. หน้า 277. "กระเทย น. กะเทย, คนหรือสัตว์ซึ่งมีอวัยวะ ๒ เพศ หรือไม่ปรากฏเพศที่ชัดเจนว่าเป็นชายหรือหญิง, ในความว่า 'ครั้นว่าพ้นจากนรกขึ้นมาเป็นสระสเปเทินเป็นกระเทยได้พันชาติ ผิเกิดมาเป็นผู้ชายก็ดีไสร้ เขาย่อมได้สืบหลายกำเนิดนักแล' (๑๐๓/๕)"