กันดาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี กนฺตาร

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กัน-ดาน[เสียงสมาส]
กัน-ดาน-
[เสียงสมาส]
กัน-ดา-ระ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgan-daangan-daan-gan-daa-rá-
ราชบัณฑิตยสภาkan-dankan-dan-kan-da-ra-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kan˧.daːn˧/()/kan˧.daːn˧.//kan˧.daː˧.ra˦˥./
คำพ้องเสียงกันดาล

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

กันดาร (คำอาการนาม ความกันดาร)

  1. อัตคัด, ฝืดเคือง
    กันดารข้าว
  2. ลำบาก, แห้งแล้ง
  3. ที่มีลักษณะอัตคัด ลำบาก แห้งแล้ง (ใช้แก่เวลา ท้องที่ หรือถิ่น)
    คราวกันดาร, ทางกันดาร

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

กันดาร

  1. ป่าดง
  2. ทางลำบาก

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำสลับอักษร[แก้ไข]