กัลยาณกรรม

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต कल्याण (กลฺยาณ, “ดี, งาม”) + कर्म (กรฺม, “การกระทำ”) หรือ कर्मन् (กรฺมนฺ, “การกระทำ”); เทียบบาลี กลฺยาณ (“ดี, งาม”) + กมฺม (“การกระทำ”)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {เสียงพยัญชนะซ้ำ}		กัน-ละ-ยา-นะ-กำ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gan-lá-yaa-ná-gam
	ราชบัณฑิตยสภา	kan-la-ya-na-kam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kan˧.la˦˥.jaː˧.na˦˥.kam˧/(สัมผัส)

คำนาม

กัลยาณกรรม

1. การกระทำที่ดีงาม