ครรลอง

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากเขมรเก่าสมัยอังกอร์ គន្លង៑ (คนฺลงฺ) (ซึ่งขยายมาจาก *គ្លង៑ (*คฺลงฺ), *ឃ្លង៑ (*ฆฺลงฺ) > ไทย คลอง) หรือเขมรกลาง គន្លង (คนฺลง)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		คัน-ลอง g ạ n – l ɒ ŋ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kan-lɔɔng
	ราชบัณฑิตยสภา	khan-long
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/kʰan˧.lɔːŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม

ครรลอง

1. ทาง, แนวทาง, แบบฉบับ