ง่อยเปลี้ยเสียขา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสั้น}
ง็่อย-เปฺลี้ย-เสีย-ขา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงngɔ̂i-bplîia-sǐia-kǎa
ราชบัณฑิตยสภาngoi-plia-sia-kha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ŋɔj˥˩.plia̯˥˩.sia̯˩˩˦.kʰaː˩˩˦/

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ง่อยเปลี้ยเสียขา (คำอาการนาม ความง่อยเปลี้ยเสียขา)

  1. (สำนวน) มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปกติ