จาบัลย์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รูปแบบอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต चापल्य (จาปลฺย, ความหวั่นไหว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์จา-บัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjaa-ban
ราชบัณฑิตยสภาcha-ban
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕaː˧.ban˧/

คำกริยา[แก้ไข]

จาบัลย์

  1. (ร้อยกรอง) หวั่นไหว, กระสับกระส่าย
    ดาลดับรงับจิตรจาบัลย์ เทียรทิพยสุคันธ ธรศมาโสรจโทรมสกนธ์
    (ดุษฎีสังเวย)
  2. (ร้อยกรอง) กำสรด, ร้องไห้คร่ำครวญ, สะอึกสะอื้น