จาบัลย์

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รูปแบบอื่น[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาสันสกฤต चापल्य (จาปลฺย, ความหวั่นไหว)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ จา-บัน
สัทอักษรสากล /t͡ɕaː˧.ban˧/

คำกริยา[แก้]

จาบัลย์

  1. (ร้อยกรอง) หวั่นไหว, กระสับกระส่าย
    ดาลดับรงับจิตรจาบัลย์ เทียรทิพยสุคันธ ธรศมาโสรจโทรมสกนธ์
    (ดุษฎีสังเวย)
  2. (ร้อยกรอง) กำสรด, ร้องไห้คร่ำครวญ, สะอึกสะอื้น