ตรึกตรอง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ตรึก (คิด) + ตรอง

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ตฺรึก-ตฺรอง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdtrʉ̀k-dtrɔɔng
ราชบัณฑิตยสภาtruek-trong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/trɯk̚˨˩.trɔːŋ˧/

คำกริยา[แก้ไข]

ตรึกตรอง (คำอาการนาม การตรึกตรอง)

  1. ใคร่ครวญ, คิดทบทวน, ตริตรอง
    ใช้สติปัญญาตรึกตรองอย่างมีเหตุมีผล