ข้ามไปเนื้อหา

บรรทม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

ยืมมาจากเขมร បន្ទំ (บนฺทํ, “นอน”), แผลงมาจาก ផ្ទំ (ผฺทํ, “นอน”)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
บัน-ทม
ɓ ạ n – d m
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงban-tom
ราชบัณฑิตยสภาban-thom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ban˧.tʰom˧/(สัมผัส)

คำกริยา

[แก้ไข]

บรรทม (คำอาการนาม การบรรทม)

  1. (ราชาศัพท์) นอน (ใช้กับเจ้านาย)

ดูเพิ่ม

[แก้ไข]