ข้ามไปเนื้อหา

บรรทม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาเขมร បន្ទំ (บนฺทํ, นอน), แผลงมาจาก ផ្ទំ (ผฺทํ, นอน)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์บัน-ทม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงban-tom
ราชบัณฑิตยสภาban-thom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ban˧.tʰom˧/(สัมผัส)

คำกริยา[แก้ไข]

บรรทม (คำอาการนาม การบรรทม)

  1. (ราชาศัพท์) นอน (ใช้กับเจ้านาย)

ดูเพิ่ม[แก้ไข]