พากเพียร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พาก-เพียน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpâak-piian
ราชบัณฑิตยสภาphak-phian
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰaːk̚˥˩.pʰia̯n˧/

คำกริยา[แก้ไข]

พากเพียร (คำอาการนาม การพากเพียร หรือ ความพากเพียร)

  1. มานะ, บากบั่น, มุ่งมั่นทำ, พยายาม
    พยายามลุกขึ้นยืนแต่ล้มแผละล้มแผละ พากเพียรกี่ครั้งก็ยืนไม่ได้