ลำเอียง

ภาษาไทย

ยืมมาจากเขมรเก่า ល្អៀង (ลฺเอียง); ร่วมเชื้อสายกับเขมร លំអៀង (ลํเอียง) หรือ លម្អៀង (ลมฺเอียง), ល្អៀង (ลฺเอียง), ลาว ລຳອຽງ (ลำอ‍ยง); เป็นไปได้ว่าร่วมรากกับ เอียง

การแบ่งพยางค์		ลำ-เอียง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	lam-iiang
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	lam-iang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/lam˧.ʔia̯ŋ˧/^{(สัมผัส)}

ลำเอียง (คำอาการนาม การลำเอียง หรือ ความลำเอียง)