สวนหย่อม

ภาษาไทย

รากศัพท์

สวน +‎ หย่อม

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}		สวน-หฺย็่อม
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǔuan-yɔ̀m
	ราชบัณฑิตยสภา	suan-yom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/sua̯n˩˩˦.jɔm˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

สวนหย่อม

1. สวนไม้ประดับขนาดเล็ก จัดในเนื้อที่จำกัด